1 daha önce hikayemiz yayınlanmıştı benim ve eşimin mucizlerimize nasıl kavuştugumuzun ama o kısaltılmış haliydi.kısa cümleler kurmayı hiç beceremeyen biri olarak uzunn uzunnnn anlattıklarımla merak edenlere ya da merak eden kaldıysa hala :)
1)
ikiz bebek
beklediğini ilk öğrendiğinde neler hissettin?Ailenle ve sevdiklerinle bu haberi
nasıl paylaştın?
3 yıllık
evliliğimizde “bir bebeğimiz olsun” a gelmiştik ;5-6 aylık bir süre sonunda
elimizde ;bizi ne yapacağımızı bilemez bir halde iki ürkek çocuğa ,sudan çıkmış
balığa çeviren milyonlarca değil milyarlarca “neden “sorusu arasında kendimizi
kaybettiren bir sonuç vardı “normal
yolla hamile kalamayacaktım”…sırf o süreç için sayfalarca yazabilirim … hastanede
üstelik kadın doğumda çalışan ben değilmişim gibi iki ürkek yürek ,iki çift
korkak ayak ,ağlamaktan ağlayamaz hale gelmiş iki çift gözle başladık “tüp bebek” maratonuna.. .daha önce
yaşadığınız her tür korku,kaygı,stresi değil solda sıfır bırakmak tozunu
attıran cinsten çok sancılı bir süreç (eşimin bana iğneleri yaparken karşılıklı
ağlamalarımızı hatırlarım da ……. ) ikimizin karşılıklı opere olduğumuz yine
ömrüm boyunca unutamayacağımız milat bir günde “bebekler geldiiii”sesiyle
embriyolog hn ın elindeki “tüpte”kızlarımın 15 aralık 2011 saat 12:20 de(bildiğim
bütün duaları okurken tam tepemdeki saati unutmam ne mümkün”bu saat bizim
miladımız olsun allahım “ diye yalvarmıştım) hayatımıza dahil oluş mucizesinin
temelleri atıldı .12 gün evde neredeyse
nefes almaktan korkarak ailecek bekledik .veee ağlaya ağlaya gittiğim dr
da o “hamilesiniz”i duyduğumuzda eşim ,annem ve ben tabiri tam da yerinde
olarak söyleyebilirim ki “sevinçten delirmiştik “ 27 aralık 2011 evde değil
sanki tüm ülkede bir bayram havası estirdik .tamamen “dokunulmazlığım “ilan
edilmişti ama ben sevinçten çocuk gibi zıplamak istiyordum .eşim tüm ailem
bayram havasındaydık .ne çok dostumuz sevenimiz varmış o günden sonra hiç
susmayan telefonlarla daha da çok anlamıştık .
2)İkiz
gebeliği hem psikolojik hem de fiziksel açıdan oldukça zor,senin gebelik
dönemin nasıl geçti?Herhangi bir sorun yaşadın mı?
Dr um “normal hayatına dönebilirsin
,işe de geri dön” dediği için işe geri döndüm .kendim hastanede çalıştığım için
bebeklerin ilk kalp atışlarının duyulacağı o büyük güne gelmişti sıra ve dr um
“emelcim maalesef bebek tek” demişti …bu üç kelime yazması kolay,yaşaması en
zor olanlarından .. bütün gün ağlayıp ,kalan tek bebeğimin sağlıkla yola devam
etmesi için dualar ederken hastanedeki tüm dr ların çıktığı mesai bitiminde
farkettiğim kanamayla “dünyanın başıma yıkılması” ne demekse ;işte ondan da
beterini yaşadım …emsalsiz bir korku ya da adını koyamadığım kocaman bir
“boşluk” tarafından yutulma hissi …yağmurlu bir izmir akşamı iki can dostum
yanımda ;usg yapılacak bir yer arıyoruz.gözyaşlarım yağmura karışıyor .sn ler
değil saliseler önemli benim için …duyma ihtimalim olandan ölesiye
korkuyorum…iki dudak arası kaderim var ,eşimle benim kaderim var ..ya bu
bebeğim de bizi bırakmışsa..ya ?ya?ya???panik konusunda zap edilemez bir halde dr
u bekliyorum “hadi ama çok acelem var çok özel bir durum bu hani -hayat mamat
meselesi -dediklerinden “diye hem ortalığı birbirine katıyorum hem de o zaman
hiç gelmesin istiyorum …vee usg masasındayım ..gözyaşlarım yerini istemsiz bir
titremeye bırakıyor ..dr beni rahatlatacak bir şeyler söylüyor ama duymuyorum sadece
bebeğimi duymak istiyorum “hadi diyorum ,hazırım duymaya” ve tam o sırada ezan
okunuyor ..”allahım duydum sesini sen de beni duy” diyorum ve “emel hanım
bebeğiniz gayet iyi” ..sonrası mı boşlukta düşmekten kurtuluyorum,içimdeki
hayata tutunuyorum”güç ver bana bebeğim”diyorum , bir anda sakinliyorum
binlerce şükür …ayaklarım tutunacak bir yer buluyor,canım canıma emanet eve
geliyorum ..ve riskli halden dolayı sadece 1 hf süren iş hayatım raporla
sonlanıyor ;hamileiğim boyunca raporla devam etmeme karar veriliyor .kanama
devam ediyor her damlada ölüyorum sanıyorum .”ağlama moral bozukluğun iyi gelmez bebeğine zarar
verirsin “dedikçe bir girdaba giriyorum .evim çok sevdiğim evim üstüme üstüme geliyor
…inanılmaz bir paranoya hali ailecek hepimizde;camdan dışarı baksam “yat kalkma
“dedirten cinsinden…soru işaretleri arasında min .hareketle yaşamaya
çalışıyorum vee büyük gün geliyor (14 ocak) ;bebeğim bizimle mi yoksa değil mi
öğrenmeye ;hayatımızın bilmem kaçıncı dönüm noktasını ama en önemlisini yaşamaya gidiyoruz .masadayım yine titriyorum
;drumuz olağan bir şekilde bakıyor ,bakıyorrr, bakıyorrr “hadi söyle artık “diye
çığlık atmak istiyorum . falcı edasıyla yüzünü,gözlerini okumaya çalışıyorum .endişe
mi o gördüğüm ,,yine ağlıyorum …gözlerimi kapıyorum ,hemşire elimi tutuyor
“söylemeyin lütfen “ diyemiyorum ,sesim çıkmıyor ağlamaktan . ve dr um sesi
“emelcim bebeğin gayet iyi” ..boğamızı sıkan düğüm çözülüyor ;yavaş yavaş nefes
alıyorum,şükrediyorum bizi unutmayan allahıma
“eşim” diyorum ona söylemeliyim bir an önce o da dünyaya dönmeli;nefes
almalı ama dr bakmaya devam ediyor “bi dk “diyor hemşireyle bakışmalar
,mırıldanmalar..yine düğüm gelip hemen yerleşiyor boğazıma ,yine kaderimi
okumaya çalışıyorum gözlerden ama bu sefer o gözlerde başka bir ışıltı var
,evet evet kesinlikle bir ışıltı bu ve dr um” emelcim müjde diğer bebekte
hayatta” nasıl yani……doğru mu duyduklarım ,duyuyorum ama algılayamıyorum yine
yine ağlıyorum (bu ağlama eylemi fix ve ortak zaten ) bana bize bu 2.mucizeyi
yaşatan allahıma şükrediyorum ;bizi mükafatlandırması için bu yaşımıza kadar
yaptığımız her şeye şükrediyorum ..ve eşimle sarılıyoruz yine
ağlıyoruz..korkularımızdan kurtulduğumuz 4 kişilik bir aile olma yolunda eksiksiz
elele yürüyebileceğimiz için,inandığımız ilahi gücün bizi yalnız bırakmayışı
karşısında beraber şükrederek ..aileler mi ;herkes sevinçten değil delilik
kontrolden çıkmış halde .insanlık tarihinde kimse hamile kalmamışçasına
olağanüstü hal ilan ediliyor ,telefon trafiğinden neredeyse bölgenin gsm ağını
göçertiyoruz J
Sonraki dönemi paranoyakça uçan
kuşun kanadının yelinden sakınarak geçirdim.pimpiriklik konusunda zaten iddialı
olan eşim tavan yaptı öyle ki adımı azıcık sert atsam “yavaş” diyordu .hafta
sonu olsun da dışarı çıkayım diye bakardım ;yoo öyle arabayla gezmek falan
değil yürüyerek yan sokaktaki parka gidiyorduk sadece hareket yasaktı çünkü .sonra hemen gönüllü ev hapsime dönüyordum
.aş erme vs olmadı,bulantı hiç yaşamadım ama ilk 3 ay uyku nedir bilmedim.sonra
bana hayatı dar eden mide ekşimelerim başladı ve 4 ay bitiminde ödemlerim
başladı dr um “tuzu azalt demiyorum tamamen
kes “dediğinde resmen ağlamıştım. üzerine bir de hamilelik şekeri çıktı
ki hemen hemen her şey yasaklandı. İlk 4 ay hariç hamileliğimi ne yiyeceğimi bilemeyerek tamamladım.arada ki
çig köfte krizimi ve aşırı yiyip hastanelik oluşumu saymazsak J
3)Kaçıncı
haftada, ne şekilde dünyaya geldiler?Planlı mı yoksa sürpriz bir doğum mu oldu?
Bebeklerin doğum kilolarını paylaşmak ister misin?
37,5 hf lık bence ideal bir
tamamlamayla ve tabi ki sezeryanla kavuştuk kızlarıma.panik yapıma rağmen o gün
fırtına öncesi sessizlik misali çok sakindim yürüyerek kuaföre gittim,makyaj
yaptım gayet iyiydim yaniJikiz hamile
kaldığımı öğrenen“öd patlatma grubunun gönüllü üyelerinin” emel en az 30 kg
alırsın kapılardan sığmazsın “uyarılarına “ rağmen tahminimden iyi bir kapanış
yaptım.kızlarımın kuvöze ihtiyacı kalmadı ve genel durumları çok iyiydi .aml de
peş peşe yüzlerini gördüğümde kendimi zorlu bir sınavdan başarıyla
geçip;karnesine iki yıldız almış öğrenci
gibi rahatlamış hissettimJdeniz 2680
,ada 2320 dogdu
4)Doğum
sonrası "lohusalık dönemi" nasıl geçti ?Gebelikte aldığın kiloları
verebildin mi?
genel olarak kendimi acı eğişi yüksek
biri olarak bilirdim ta ki operasyon sonrasına kadar.anestezi sonrası o ilk
adımlar benim için çok zor oldu ,3-4 gün sürekli ağrı kesici iğne
vuruldum.eşimin ve annemin sürekli hatta kızarak “lohusasın yat “demesine
rağmen eve gelen her misafirle oturmayı tercih ettim ;hiç öyle yatayım modum
olmadı .ilk 3 ay rekor kırarak ve kontrolsüz bir iştah patlamasıyla 6 kg aldım
hiç de öyle abur cubur hamur işi yemeden üstelik J sonrasında
ödem,şeker ve sıcak(o kadar sıcaktı ki klimayla da hiç uyuyamayınca hayatımda
ilk kez balkonda yattım ;eşim de eşlik etti ;tam macera oldu) olunca 12 daha alarak 18 le kapattım .dogumda
10 kg gitti ve tüm yasaklar kalkıp da gıdalara aç ikiz annesi olarak saldırınca
2 kg daha aldım .kızlarım doğum gününde çok sevdiğim bir elbisem vardı onu
giyecem dedim ve rejimle 12 kg verdim.şu an doğum öncesi kg dayım 67 yim(ilk
okul matematik sorusu gibi oldu sanırım J
5)Bebeklerin
beslenme protokolü nasıldı?Anne sütü ,devam sütü takviyesi ???
Hastaneye hazırlıklı olarak mama ve
biberonla gitmiştik ki iyi ki öyle yapmışız .sezeryan sonrası vücut hemen süt
üretmediği için çocuğun da aç kalmaması için mama elzem oluyor.tek başına anne
sütü yetmediği için baştan beri mama desteğiyle gittik .daha 1 aylık lohusaydım
bir tanıdık “mama veriyorsun sütün kesilir yakında hazırlık ol” diyerek
gecelerce kabus yaşamama neden olmuştu!ve 3,5 aylıklardı yavaş yavaş rengini
belli eden ada biberon dışında hiçbir şey kabul etmeyerek bana bambaşka bir
zorlu sürecin sayfalarını açtı “süt sağma kabusu” evet kabustu çünkü iki
bebeğiniz varsa bebekler arası tek bir damla sütü bile adaletle paylaştırmak
öylesine stres ve sorumluluk yaratıyor ki .o “hak geçmesin” duygusuyla
kendinizi resmen tüketiyorsunuz .aylarca deniz in emerek aldığı sütün miktarını
nasıl ölçebilirim de ada ile aldıklarını dengelerim diye obsesifçe
düşündüm.makinam vazgeçilmezim ;annemin tabiriyle ada kızımın ikinci annesi
oldu.vee aylar sonra kızlarımın d.günü ertesi
eşimle,arkadaşlarla ve süt sağma makinamla gittiğimiz 3 günlük bir tatil sonrası “acaba
deniz de geri çevirir mi “diye strese girmişken çok ilginç bir gelişme oldu ve ada beni özlediği için geri döndü J o günden beri
makinaya hiç ihtiyaç kalmadı.su an 16 aylık olmak üzereler ve halen anne sütü
alıyorlar .
6)Bebeklerin
ne kadar süre senin odanda yattılar?Kendi odalarına ne zmn geçtiler ? ikisi
aynı odada mı ayrı odada mı yatıyorlar?
İlk 4 ay aynı yatakta bizim odada yattılar ama sonrasında tüm itirazlara
rağmen kendi odalarına geçirdim onları ;telsiz denen harika bir buluş varken
hiç sorun olmadı.alt üst komşum da geceleri kızların sesini duymadıkları için kulaklarımı
çınlatmaktan vazgeçti J
Aynı odada ,karşılıklı yatakta birbirlerini görür şekilde yatıyorlar.
7)Sana göre
"İkiz annesi" olmanın ,en özel ve en zor yanları nelerdir? İkiz
annesi olduğun için kendini farklı hissettiren hadiseler yaşadın mı?
Şu var ki tamamen kendinizi “özel ve
ayrıcalıklı hissedip “ dağına göre kar misali allah tarafından güçlü görülüp
iki bebekle ödüllendiriğinizi düşünüyorsunuz ki bu noktada üçüzler ne düşünür
inanın bilemiyorum… en özel yanı bu .zor yanı ise”iki çocuğunuzu aynı anda
kucağınıza alamıyorsunuz ya “işte o sizi tüketiyor ..hele de biri
kucağınızdayken yerde ya da başka bir kucakta olup size o minicik gözlerden
beklenmeyecek büyük anlamlarla size bakan diğer iki çift gözle göz göze
geldiğiniz an var ya “neden bir çift kolum yok allahım “diye isyan ediyorsunuz
….
İkizannesi olmanın en büyük şartı
hayatınızı çok iyi organize etmelisiniz .plan –program yoksa her şey altüst
olur …aynı anda değil iki iş 3-4 iş yapar hale geliyorsunuz .örnek:bir cogunuzu
emzirirken,diğerini ayakta sallayıp (ilk 4 ay bu sallamanın esiri olmuştuk
bizde) bir yandan da internet aleminin etinden sütünden faydalanıp,diğer yandan
eşinizle muhabbet edebiliyorsunuz Jya da
telefonu bırakıp diğer bebek için süt
sağabiliyorsunuz.
8)İkiz
annesini en zorlayan mevzuda yani iki evladına da her anlamda eşit
davranabilmek için kendince izlediğin bir yöntem var mı?Vicdan terazisi denen
his sence gerçek mi?
9)Ailende
bebeklerin bakımına yardımcı olan kimse varmı ? Yardımcı çalıştırma konusunda
ne düşünüyorsun?
İlk 6 ay dönüşümlü olarak anneler
yardımcı oldu.eşimin yoğun bir iş temposu olduğu halde akşam eve dönüşünü
sabırsızlıkla beklerdik ki evdeki en “dinç” kişi o olduğu için bebeklerden
birini ya da ikisini de hemen devr alır;boşa çıkan ya karnını doyurur ,duş vs
alır ya da balkona çıkıp “ortam değişikliği” yapardı.eşim bebeklerin bakımı
konusunda bir annenin yaptığı her şeyi ama her şeyi (fizyolojik olanlar hariç
tabi ki) rahatlıkla yapan bu konuda örnek bir baba ,en büyük destekçim en büyük yardımcım oldu.profosyonel bir yardım
almayı isterdim tabi ki ama şartlarım ona el vermedi.anneler de hep yanımda
olunca gerek kalmadı ama 6 ay sonra bu konuda beni çok motive eden internet
annelerinden aldığım motivasyonla kızlarıma yalnız bakmaya başladım .hastalık
vs gibi süreçler dışında bu güne evet hiç de kolay olmayan bir 8 ay yaşadık.cok
zorlandığım “allahım bana kızlarıma yetebilme gücü ver diye “yalvardığım
,ağladığım günler çok oldu .eşimin eve gelmesini dk dk saydığım .kızlar,ev
işleri ,yemek ve arasında “boğuluyorum “dediğim ama kızlarımın değil bir bakışı
aldıkları tek bir nefeste hayat buldum.onlar yüzünden biten gücüm ;yine onlar
yüzünden yenilendi her seferinde daha da arttı…
10)İkizlerden
sonra,sen özel yaşamına nasıl devam ediyorsun?
kendi adıma tek özelim konuşma
özelliğini unutup daha çok internet için kullandığım telefonumla sosyal
medyada var olmak .onun dışında bir özel hayatım yok ;tercih de etmiyorum zaten
. yazın eşimi ikna ederek 3 gün tatile gitmiş bin beter olmuştum Jbizim
özelimizde genelimizde onlar artık .
işhayatından
tamamen çıktın mı? Çalışıyor musun? Sosyal yaşamın neresindesin?
Yoksa senin
için halen duş almak ve kahve içmek büyük bir lüks mü?
İkiz doğum yapmanın bir avantajı
olarak 12 ay ücretsiz izin kullandım ve kızlarım 15,5 aylıklarken işe geri
döndüm.daha 3 hf oldu aslındaJ aylrca
bunun korkusunu çektim ,kızlarımı cami avlusuna bırakacakmışım gibi hissettim
ama tahmin ettiğim kadar kötü olmadı .anneler dönüşümlü bakıyorlar ;gözümün
arkada olmaması ve eve oldukça makul bir saatte dönüyor olmak onlardan
ayrılmayı katlanır hale getirdi.”büyüdükçe daha zor”diyenleri ısrarla
anlayabilmiş değilim ve hiç hak vermiyorum ; çünkü her gün işler daha
kolaylaşıyor.o ağlama krizleri bitti ,dış dünyayı yabancılama sorunu ortadan
kalktı aksine dışarda çok mutlular.denileni anlıyorlar tabi işlerine gelirse J kendi
kendilerine oynuyorlar,araba da duruyorlar,onlar oynarken kontrollü bir şekilde
duşa bile girebiliyorsun ki daha ne isterim J
11)İkizlerle
yaşama tam olarak alıştın mı? Gürültülü bir sabaha uyanmaya,kalabalık bir
masaya oturmaya ve birden fazla çantayla dışarı çıkmaya hatta araba yolculuğuna
,tatile ,her türlü seyahate adapte olabildin mi?
12)İkizler
için bebek arabası marka ve modeli tercihin nedir?İkiz arabası mı iki
ayrı puset mi?
bu konuda tabir yerindeyse epey
bi kafa patlattık ve iki ayrı puset alma kararı verdik ;çok da memmun kaldık chicco lite way.bir de birleştirme aparatı
aldık;bir çift elin boşa çıkması gereken market vs durumlar için
.arabalarımızdan çok memmunuz hem pratik hem ergonomik .
13)İkiz
sahibi olduğunu duyanların genellikle biraz şaşkın biraz da acıyan ifadeleri
için ne düşünüyorsun?
Günümüzde ne yazık ki değişen hayat
şartları vs yüzünden normal yolla hamile kalanların sayısında ciddi bir sorun
olmaya başladı;evlilik yaşı da yükseldi ve tedaviyle olan ikiz bebek sayısı
azımsanmayacak kadar çok ;bu nedenle şaşkınlık pek olmuyor ama ikiz anne
–babası olarak o başta sevimli gelen ilgi bir zaman sonra sizi gerçek anlamda
rahatsız edebiliyor .iyi niyetli sorulara verilen iyi niyetli cevaplar “günde
kaç bez değiştiyorsunuz ,hangisi daha çok ağlıyor ,araları kaç dk gibi “pek bi elzem”
sorulara gelince bıkkınlık veriyor L ama
“acımak”işte bunu kabul etmiyorum,ne alaka ve kim olursa olsun “allah sabır versin
diyene”fırçayı basıyorum! Sabır ne demektir??aynı anda iki mucizeye sahip
olmuşum ;allah bize iki can emanet etmiş,ödüllendirmiş bunun sabrı mı olur hiç
??bizler için dilenecek tek şey var o da “güç”çocuklarımıza her anlamda
yetebilme ;doğurarak edindiğimiz “anne&baba”olma sıfatının hakkını
verebilme gücü ..bu dünyaya insan katabilme,onun temel ihtiyaçları dışındaki
kavramları öğrenebilmesi için gerekli olan eğitimi verebilme ...”iyi ki
annem&babam olmuşsunuz “dedirtecek ;bizim onlardan duyacağımız gururu
onlarında bizden yana duymasını sağlayabilme gücü …işte bizim için bunları
dilesinler .
14)
"Tek çocuk hiç çocuk" cümlesi senin için ne ifade ediyor?
Böyle
bencilce bir ifade tabi ki demem anne&baba olmanın teki,ikizi,beşizi olmaz
ama bizi sadece bizim gibi ikiz anneleri anlar ;gerisinin anlaması namümkün
;kimsecikler kusura bakmasın 2x2:4 yani o kadar net..ikiz çocuk büyütmek o
fotolardaki gibi şirinliklerden ibaret değil derim ;ikiz anneleri başka bir
boyutta derim ama aklıma “özel durumlu” cocugu olanlar gelir işte o zaman
susarım …çok yazmak isterim ama bu özel durumlu anne olma konusu o kadar elimi
kolumu bağlar ki;hiçbir şey yazamam….
15)eklemek
istediklerin????
Bu ikiz ailesi olmanın ,ikiz olmanın çok olumlu yanları da var ;onlardan
bahsetmek isterim :
Bir bebeğe duyulan sevgi,aşk
,bağlılık yaşanan mutluluk ortada iken aynı anda iki büyük sevgi içinde
kaybolduğunuzu düşünün …var mı daha ötesi …bence üçüz olma dışında yok J
Hep maddi yükünden bahsediliyor ama
maddi olarak kazancı da var bu işin J tek
hamilelik süreci,tek anestezi ,tek doğum,tek hastane masrafı,tek lohusalık
olayı,tek muayene ücretleri,(ikizlerden tek çocuk parası alan insaflı dr lardan
bahsediyorum tabi) ,ayrı ayrı kutlama yerine tek dogumgünü telaşı,masrafı buna
rağmen hep çifter hediye gelme durumu vardır.
Eve bebek görmeye gelen çiftler tek
bebeği paylaşamaz ya ;siz de bu hiiç sorun olmaz ;hemen iki kucağa iki çocuk
paylaştırır , kenara geçip ense yaparsınız J
Bebeğiniz büyüdükçe komşunun
çocuğunu çağırayım da oynasınlar gibi bir ihtiyaç duymazsınız ;7/24 oyun
arkadaşı ile gelir dünyaya ..saç çekme,ısırma,tırmalama da olayın bonusu J
“paylaşmayı öğrenerek”gelir
dünyayı..önce memeyi-anneyi,sonra kucağı,sonra oyuncakları…yani hayatı
paylaşarak büyür ve bunlar için mücadele etme güdüsüyle şekillenir .
veee….saat şu an 03:47 bir ikiz
annesi olarak hayal bir saat ve ben
satırlarımı bitirdim sanırım .bir kadının yaşayacağı en üst duygu ,alacağı en
özel sıfat olan “anne”liği herkesin yaşamasını dileyerek ,tek,ikiz,üçüz tüm
annelere sevgilerimi yolluyorum ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder